งานจัดวันอาทิตย์ ที่ 11 พ.ย. 50 ที่Dongyoung Art Hall ตามกำหนดการงานจะเริ่มเวลาบ่าย 2
แต่พวกเราไปถึงตั้งแต่เที่ยง เพราะพวกเรามีนัดกับเพื่อนที่ติดต่อเรื่องบัตรเข้างานให้
นอกจากนี้เราได้มีโอกาสทำความรู้สึกกับแฟนคลับจากประเทศอื่นๆอีกด้วย เช่น ฮ่องกง สิงค์โปร์ ญี่ปุ่น ซึ่งทุกคนก็น่ารักและเป็นกันเองมาก
แฟนคลับที่มาร่วมงานทั้งหมดประมาณ 500 คน มีแฟนคลับจากญี่ปุ่นมาเกือบ 100 คนเลยนะค่ะ (ผุ้ใหญ่กว่าพวกเราทั้งนั้นเลย > 0< )
เวลาประมาณบ่ายสองโมงกว่าๆงานก็เริ่มต้นขึ้น พิธีกรในวันนั้นเป็นเพื่อนของDWเองค่ะ(มาทุกปีเลยอะ)
เขาก็เชิญDWออกมาพูดคุยทักทายแฟนๆ แล้วก็ถามว่ามีแฟนมาจากประเทศไหนกันบ้าง เท่าที่เห็นก็จะมี ญี่ปุ่น ฮ่องกง ไต้หวัน สิงค์โปร์
พม่า(อยู่ที่เกาหลี) และก็ประเทศไทย พวกเราแอบโชคร้ายนิดหน่อยได้ที่นั่งแถวหลังสุดเลย -_-!
(แต่ก็แอบโชคดีเพราะสต๊าฟที่ด้านหลังพวกเรา น่ารักมาก) พอพูดคุยได้สักพักก็เป็ยช่วง cook& Talk เนื่องจากในวันที่
จัดงานตรงกับวันแห่งความรักของเกาหลี ซึ่งตามธรรมเนียมของวันนี้หนุ่มสาวมักจะมอบขนมป๊อกกี้ ให้แก่กัน
ดังนั้นในงานDWจึงทำป๊อกกี้แจกให้กับแฟนๆ(ที่โชคดี) วิธีทำก็ไม่มีอไรมากแค่เอาขนมปังที่ลักษณะเป็นป๊อกกี้ยาวๆ
มาชุบลงไปในหม้อช็อคโกแลต แล้วก็นำมาชุบด้วยท็อปปิ้งอีกชั้นหนึ่ง ระหว่างที่ทำก็มีการพูดคุยกันไปเรื่อยๆ
มีหยอกล้อกันระหว่างDWและเพื่อนที่เป็นพิธีกร( พวกเราก็ได้แต่ขำตามๆเขาไปเพราะฟังไม่รู้เรื่องTT__TT )
ตอนทำป๊อกกี๊พวกเราสังเกตเห็นว่าDWตั้งใจทำมากๆ ค่อยๆทำที่ละอันทีละอัน ตอนหลังสงสัยคงเพิ่งรู้ว่าทำพร้อมกันหลายๆอันจะเร็วกว่า
เพราะเห็นพร้อมทำทีละหลายอันเลย(55) พอทำได้จำนวนมากพอสมควรเขาก็เริ่มหาผู้โชคดีที่จะได้รับป๊อกกี้ฝีมือDW
คนที่จะได้ก็คือต้องมีวันคล้ายวันเกิดตรงกับวันนั้น (น่าเสียดายกลุ่มเราไม่มีเลย -_- ) นอกจากคนที่เกิดวันนั้นจะได้แล้ว
คนอื่นๆก็มีสิทธิ์ได้เช่นกัน แต่ต้องมีบัตรหรือตั๋วที่เกี่ยวกับผลงานของ DW ซึ่งมี 1 คนมีตั๋วหนังเรื่องอารัง
พอDWรู้ก็ตกใจเพราะหนังเก่าแล้วแต่ยังเก็บตั๋วไว้อีก หลังจากนั้น DW ก็เดินลงมาด้านล่าง เพื่อเอาป๊อกกี้มาแจก
แต่ตรงนี้เราไม่รู้ว่าเขาเลือกยังไงว่าจะให้ใคร ซึ่งพวกเราก็ไม่ได้อยู่ดี(แอบเซ็ง)
(ป๊อกกี้ฝีมือDW)
หลังจากทำป๊อกกี้เรียบร้อยก็เป็นช่วง การแสดงจากแฟนคลับ โดยมีแฟนคลับจากฮ่องกง(leedongwook.net) ได้ขึ้นไปร้องเพลง
แฟนคลับจากญี่ปุ่นก็ได้ขึ้นไปร้องเพลงเช่นเดียวกัน แต่พิเศษตรงที่เขาให้DWร่วมร้องด้วย เป็นเพลงประกอบหนัง SR ที่พวกเราคุ้นเคยกันดี
แต่วันนี้รู้สึกDWจะไม่เขินเท่าไหร่ ร้องไปได้เรื่อยๆจนจบเพลง DW นี้ร้ายใช่เล่นเลยนะค่ะ แฟนคลับญี่ปุ่นคนหนึ่งถาม DW
ว่าจำเขาได้ไหมเคยเจอกันที่ญี่ปุ่น ที่บอกจะยกลูกสาวให้ DW บอกว่าจำได้ แล้วถามกลับว่า วันนี้เอาลูกสาวมาด้วยเปล่า ป้าคนนั้น เอ้ย!
แฟนคลับคนนั้น ก็ตอบว่าไม่ได้เอามา DW ก็ทำท่าเซ็งแล้วเดินหนีไป
(ขอบคุณพี่ตุ๊กตาที่แปลภาษาญี่ปุ่นให้น้องๆฟังเลยพอรู้เรื่อง)จากนั้นก็เป็นแฟนคลับจากเกาหลี คนนี้ขึ้นมาคนเดียว (คนอื่นมาเป็นกลุ่ม)
มาเต้นเพลง tell me ซึ่งพวกเราเพิ่งมารู้ที่หลังว่าเพลงนี้กำลังฮิตที่เกาหลีอย่างมากๆ ทั้งเพลงและท่าเต้น
พอเพลงนี้ขึ้นเราก็ได้เห็นในสิ่งที่ไม่คาดคิดคิดก่อน DW ซึ่งนั่งดูอยู่ด้านข้างของเวทีก็ลุกขึ้นเต้นเฉยเลย
แถมยังสะกิดพิธีกรสุดซี้เต้นด้วยกันอีกต่างหาก 0_0! แต่เต้นแค่แปปเดียว สงสัยจะเขิน
พอแฟนคนนั้นเต้นเสร็จเพิธีกรก็ขอให้DWเต้นคู่กับคนนั้นอีกรอบ DW ก็ทำแต่โดยดี(สงสัยจะชอบ)
แฟนคลับทุกคนที่ได้ขึ้นไปแสดงก็จะได้ถ่ายรูปกับ DW พร้อมรับของที่ระลึก
พอจบการแสดงจากแฟนๆก็พักสักครู่ให้ DW ไปพักเหนื่อยเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นเพื่อนของDWที่เป็นนักร้องชื่อSoHoe
ก็มาร้องเพลงthe valuable (คนนี้ก็มาทุกปีเหมือนกัน เป็นคนที่ DW เล่นMV ให้บ่อยๆ) DW กลับออกมาพร้อมกางเกงยีนส์(สุดเท่ห์)
ได้ร่วมร้องเพลงคู่กับเพื่อน ซึ่ง DW ก็ทำได้ดีในเพลงนี้ โดยเฉพาะท่อนแร็พดูจะคล่องเป็นพิเศษ(หาดูได้ที่ห้องมัลติมีเดียนะค่ะ)
แล้วก็มีแกะขอขวัญดูบ้างเล้กน้อย หลังจากนั้น
DW ก็ร้องอีกเพลง แต่คราวนี้ร้องคู่กับคุณผู้จัดการของเขาเอง คุณผู้จัดการก็เขินเอาเขินเอา แถบจะหันหลังร้องเพลง DW
ต้องค่อยดึงให้หันหน้ามา กระหนุงกระหนิงกันน่าดูเลย(อีกไม่นานคงแต่งกัน55) ปกติเวลาร้องเพลง DW จะเขินใช่ไหมค่ะ
แต่พอร้องกับคุณผู้จัดการ DW ดูโปรมากเลยค่ะ(ทั้งๆที่คุณผู้จัดการร้องเพลงเพราะกว่า> 0< )
พอร้องจบคุณผู้จัดารก็รับกลับเข้าไปหลังเวทีทันที จน DW ต้องบอกให้ออกมาก่อน แล้ว DW คงพูดขอบคุณ
คุณผู้จัดการที่คอยดูแลเขาอย่างดี(หวานกันได้อีกนะ)
พอจบช่วงร้องเพลง ก็เป็นช่วงแจกลายเซ็นให้กับแฟนๆ ก็จะทยอยขึ้นที พวกเราอยู่แถวสุดท้าย ต้องรอนานหน่อยกว่าจะถึง
แต่พอจะถึงก็เกือบไม่รู้ตัว มองไปอีกทีด้านซ้ายและขวาของเราหายไปไหนหมด สรุปว่าเขาไปต่อแถวกันแล้วเหลือแต่กลุ่มเรานั่งเอ๋ออยู่
กลายเป็นว่ากลุ่มเราเป็นกลุ่มสุดท้ายของการแจกลายเซ็น(ไม่ร่วมน้องเกาหลีอีกสองคนที่ต่อจากกลุ่มเรา)
ตอนแรกพวกเราก็แอบกลัวว่าเขาจะเหนื่อยก่อนไหมกว่าจะถึงพวกเรา เพราะเซ็นมาก็ตั้งเยอะแล้ว แต่ก็ไม่เป็นแบบนั้นเลย DW
อารมณ์ดีมากเลยค่ะ นั่งฮัมเพลง ดุ๊กดิ้กดุ๊กดิ้ก ตลอดเวลา (เหมือนเด็ก ๆเลย น่ารักดี)
ด้วยความที่พวกเรารอมานานจึงทำให้รู้ว่าควรทำอะไรยังไงบ้าง ดังนั้นพวกเราทุกคนจึงเขียนชื่อตัวเองลงในกระดาษเพื่อเตรียมให้เขาดู เพราะ
DW เขียนว่าTo ชื่อคนนั้นๆ พวกเรากลัว DW เขียนไม่ถูกเลยเตรียมเขียนกันไว้ก่อนเลย ที่งานจะมีรูปเตรียมไว้ให้เซ็น
แต่พวกเราแอบเห็นแล้วไม่ถูกใจ เลยเอารูปที่พวกเราเตรียมไปให้ DW เซ็น เราก็ยื่นกระดาษที่เขียนชื่อเราพร้อมรูปให้ DW เซ็น DW
ก็จะอ่านชื่อทุกคนก่อนเซ็น(สาวๆแอบปลื้มกันไปเป็นแถวๆ อ่านผิดอ่านถูกไม่ว่ากัน55) เซ็นเสร็จก็จะได้จับมือด้วย
(แต่น่าเสียดายผู้เขียนเอ๋อจนลืมจับมือเลยอะค่ะ TT__TT ) ตลอดเวลาที่เซ็นก็จะคอยมีคนพัดให้ ถึงแม้ว่าอากาศจะเย็น
แต่แสงไฟบนเวทีก็ทำให้ร้อนได้ และเหตุนี้ทำให้การขโมยภาพรูปคู่กับ DW เป็นไปด้วยความยากลำบาก
เพราะบางคนก็จะมีกระดาษมาบังหน้า DW พอดี บางที่ก็บังกันเองเฉย
ช่วงสุดท้ายเป็นช่วงเวลาที่ค่อนข้างจะซึ้ง DW ออกมาพร้อมกับกระดาษปึกใหญ่ที่มีข้อความภาษาเกาหลีเขียนอยู่ (เหมือนเดิมค่ะ
พวกเราไม่รู้เรื่องอีกเช่นเคย ) DW ก็จะเปิดไปทีละหน้า พวกเราก็เห็นแล้วว่าบางช่วงคนอื่นๆเขาออกเศร้าๆ ซึ้งๆกัน พวกเราก็ยิ่งอยากรู้ว่า DW
เขียนว่าอะไรบ้าง พอเปิดครบทุกหน้า DW ก็พูดขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงาน แล้วงานวันนั้นก็สิ้นสุดลงด้วยความประทับใจ
หลังจากงานเลิกเราพอได้รู้ความหมายของบางส่วนที่ DW เขียน DW บอกว่าจะไปเป็นทหารอาจไม่ได้เจอกันอีกหลายปี(แอบเศร้าT_T)
ข้อความที่ DW เขียนถึงแฟนๆ
ขอเวลาสักแป๊บได้ไหม............ชูว์!!!!!
จะไม่ไปไหนกันใช่ไหมครับ
กรุณาฟังผมสักครู่นะครับ
เพราะว่าผมมีเรื่องราวบางอย่างที่จะบอกคุณ
อืม...........ก่อนอื่นผมรู้สึกขอบคุณทุกคนมากๆที่อยู่ที่นี่กัน(แล้วดองวุคก็โค้งขอบคุณทุกคน)
เมื่อใดก็ตามผมได้เจอทุกคนอย่างใกล้ชิด(โดยตรง)ผมรู้สึกดีมาก
มันเป็นเวลาที่ผมมีความสุขมาก(ดองวุคยิ้ม)
ขอบคุณสำหรับแฟนๆที่อยู่ห่างไกลในเกาหลี
ขอบคุณสำหรับแฟนๆที่มาจากต่างประเทศ
กรุณาแปลให้แฟนชาวต่างชาติด้วยนะครับ hahaaaa^^(ดองวุคเขินแล้วก็กังวลมากกลัวว่าแฟนต่างชาติจะไม่เข้าใจว่าดองพูดเขียนว่า
อะไร)
ขอบคุณสำหรับเด็กนักเรียน(เพราะว่าอีก 4วันหลังจากนี้จะมีการสอบเอนทรานส์เข้ามหาลัยแล้ว)
ขอให้สอบผ่านในวันเสาร์นี้(แล้วก็ขอให้สอบได้คะแนนที่สูงๆ)
มาเที่ยวพร้อมสามีข้างๆและลูกๆที่อยู่ที่บ้าน(คือว่ามีแฟนคลับที่แต่งงานแล้วมาพร้อม
สามีด้วยนะคะ)
คุณแม่ครับ(mama fan หรือแม่ยกบ้านเรานั่นเอง)ขอบคุณครับ.....^^
ทุกคนที่มาที่นี่อยู่ตรงนี้
ขอบคุณมากๆครับ
ผมมีบางอย่างที่จะพูด....พอเดาออกกันไหมครับ
ณ......ตอนนี้
เหตุผลที่ว่าทำไมผมถึงมาพบคุณ
เพราะว่าคุณ(แฟนๆทุกๆคน)
เหตุผลที่ว่าทำไมผมถึงมีชีวิตอยู่
ก็เพราะ........คุณ
ผมไม่รู้ว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่
บางที...ผมจะต้องไปในที่ไกลแสนไกล พวกคุณจะไม่ได้ข่าวเกี่ยวกับผมประมาณ2ปี
เราจะได้เจอกันหลังจากนี้อีก3ปี
คุณจะรอผมไหม?
ผมเข้าใจว่าพวกคุณมองหาใครสักคน(หรือว่าชอบนักร้องหรือว่าดาราคนอื่น)T_T
แต่ผมเชื่อ.........ว่าคุณจะกลับมาหาผมอีกครั้งT_T
และนี่.........เป็นสิ่งสุดท้ายจริงๆแล้วนะครับ
Thank You.......ขอบคุณครับ
P.S. Happiness is nearly you (ความสุขอยู่ใกล้คุณ)
จะไม่ไปไหนกันใช่ไหมครับ
กรุณาฟังผมสักครู่นะครับ
เพราะว่าผมมีเรื่องราวบางอย่างที่จะบอกคุณ
อืม...........ก่อนอื่นผมรู้สึกขอบคุณทุกคนมากๆที่อยู่ที่นี่กัน(แล้วดองวุคก็โค้งขอบคุณทุกคน)
เมื่อใดก็ตามผมได้เจอทุกคนอย่างใกล้ชิด(โดยตรง)ผมรู้สึกดีมาก
มันเป็นเวลาที่ผมมีความสุขมาก(ดองวุคยิ้ม)
ขอบคุณสำหรับแฟนๆที่อยู่ห่างไกลในเกาหลี
ขอบคุณสำหรับแฟนๆที่มาจากต่างประเทศ
กรุณาแปลให้แฟนชาวต่างชาติด้วยนะครับ hahaaaa^^(ดองวุคเขินแล้วก็กังวลมากกลัวว่าแฟนต่างชาติจะไม่เข้าใจว่าดองพูดเขียนว่า
อะไร)
ขอบคุณสำหรับเด็กนักเรียน(เพราะว่าอีก 4วันหลังจากนี้จะมีการสอบเอนทรานส์เข้ามหาลัยแล้ว)
ขอให้สอบผ่านในวันเสาร์นี้(แล้วก็ขอให้สอบได้คะแนนที่สูงๆ)
มาเที่ยวพร้อมสามีข้างๆและลูกๆที่อยู่ที่บ้าน(คือว่ามีแฟนคลับที่แต่งงานแล้วมาพร้อม
สามีด้วยนะคะ)
คุณแม่ครับ(mama fan หรือแม่ยกบ้านเรานั่นเอง)ขอบคุณครับ.....^^
ทุกคนที่มาที่นี่อยู่ตรงนี้
ขอบคุณมากๆครับ
ผมมีบางอย่างที่จะพูด....พอเดาออกกันไหมครับ
ณ......ตอนนี้
เหตุผลที่ว่าทำไมผมถึงมาพบคุณ
เพราะว่าคุณ(แฟนๆทุกๆคน)
เหตุผลที่ว่าทำไมผมถึงมีชีวิตอยู่
ก็เพราะ........คุณ
ผมไม่รู้ว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่
บางที...ผมจะต้องไปในที่ไกลแสนไกล พวกคุณจะไม่ได้ข่าวเกี่ยวกับผมประมาณ2ปี
เราจะได้เจอกันหลังจากนี้อีก3ปี
คุณจะรอผมไหม?
ผมเข้าใจว่าพวกคุณมองหาใครสักคน(หรือว่าชอบนักร้องหรือว่าดาราคนอื่น)T_T
แต่ผมเชื่อ.........ว่าคุณจะกลับมาหาผมอีกครั้งT_T
และนี่.........เป็นสิ่งสุดท้ายจริงๆแล้วนะครับ
Thank You.......ขอบคุณครับ
P.S. Happiness is nearly you (ความสุขอยู่ใกล้คุณ)
อาจเล่าไม่ครบถ้วนสมบูรณ์เท่าไหร่นะค่ะ รอคนอื่นๆที่ไปมาเล่าเพิ่มเติมดีกว่า
